Op zoek naar de goede manier van investeren in een wereld die minder globaal zal zijn, meer digitaal, maar ook zwaar gehypothykeerd door de economische gevolgen van Covid.

 

Er is al te veel geschreven en gesproken over de coronapandemie die de ganse wereldbevolking heeft bedreigd en vele slachtoffers gemaakt.

Indien niet alles nonsens en prietpraat is, dan toch wel een groot deel. In de eerste plaats door de WHO, de politiekers maar ook door vele echte of pseudo- wetenschappers, om niet te spreken over de onheilsprofeten en enkele would-be futurologen.

Omwille van de slachtoffers en hun familieleden vinden we het in de eerste plaats onze taak om hen te herdenken.

 

Enkele feiten staan vast:

 

  • Vandaag zijn er meer dan 1.000.000 mensen gestorven in de wereld en dus evenveel families in rouw.

 

  • Daarnaast hebben we kunnen vaststellen dat de WHO, de UNO, de Europese Unie enz. weinig of niets gedaan hebben om duidelijke richtlijnen te geven i.v.m. de wijze van bestrijding van het virus en dat er een totaal gebrek aan solidariteit bestaat tussen de landen en het een “ieder voor zich” is geworden.

 

  • Sommige landen hebben het beter gedaan dan anderen, en eigenaardig genoeg hebben Europa, op enkele uitzonderingen na, het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten bijna het slechtst van allemaal gepresteerd.

 

 

Globalisering

 Hoe het coronavirus ontstaan is blijft nog steeds onduidelijk en zal dat misschien, al dan niet gewild,blijven. Hoe het verspreid werd is wél duidelijk. De mens is, sinds de sedentaire cultuur bestaat, een sociaal wezen en heeft nood aan contact met zijn stamgenoten. Zolang hij in zijn dorp woonde bleef dat beperkt tot die kleine groep van dorpsgenoten, en ook overdraagbare ziekten bleven binnen diezelfde kring. Stilaan ging men buiten zijn dorp naar de stad of naar een ander land en door de globalisering uiteindelijk naar alle delen van de wereld.

 Het is ondertussen duidelijk dat de globalisering bewezen heeft dat ze gebreken vertoont. De globalisering, die onder meer ontstaan is door de evolutie van de telecommunicatie en de miljoenen vluchten met reizigers die voor hun werk of als toerist voortdurend landen in en vertrekken naar de verschillende hoeken van de aarde, heeft als het ware de grenzen uitgeveegd.

De globalisering heeft echter niet alleen bijgedragen tot de ontwikkeling van een epidemie naar een pandemie, maar is ook niet in staat geweest om een globale oplossing te bieden, omdat haar formule blijkbaar enkel werkt volgens economische patronen maar helemaal niet op gezondheidsvlak.

 

Post-Corona

Zolang er geen degelijk vaccin of ander geneesmiddel zal gevonden worden blijft het gissen naar het einde van de pandemie, de menselijke miserie en de economische gevolgen ervan.

Wél staat vast dat er een zware tol betaald zal moeten worden. De wereld zal immers meer schulden hebben, er zal dus een grotere fiscale druk komen en, zoals het er nu uitziet, meer protectionisme en minder globalisering.

 

Die globalisering heeft tot op heden grote multinationals steenrijk gemaakt door producten in lageloonlanden te produceren voor massaconsumptie in rijkere landen.

Wat baat het dat er goedkoper kan gefabriceerd worden in Indië, China of Brazilië als die landen op een bepaald moment niet meer kunnen / willen leveren? Wie gaat er nog vertrouwen op een vreemde leverancier van een vaccin, aangezien die in ieder geval eerst zijn eigen landgenoten of bevriende landen gaat bedelen?

Misschien is het dus toch beter terug hier te fabriceren en wat minder te kopen als het moet…

 

Nieuwe trends, opportuniteiten

Er zullen vanzelfsprekend wijzigingen, aanpassingen of een versnelling van trends komen in de manier van leven en werken. Telewerken, thuiswerk, e-commerce, aangepaste architectuur om de leefbaarheid in de steden en wooneenheden te verbeteren in geval van een nieuwe lockdown en nog zovele andere zaken. Zo gaat bevoorbeeld een groot deel van de nieuwe generatie beweeglijker willen of moeten zijn, en zullen er meer en meer mensen roerend, waaronder auto’s, en onroerend goed huren of gedeeld gebruiken.

Of men nu koopt of huurt doet er weinig toe, het economisch en industrieel leven moet blijven doorgaan, de sanitaire en verzorgingsdiensten zullen verbeterd moeten worden, het toerisme zal blijven bestaan. Maar men zal nieuwe formules moeten bedenken en de pandemie zal ons hopelijk meer aanmoedigen om na te denken over de uitdagingen rondom onze gezondheid maar ook rondom die van onze aarde.

We kunnen nog veel meer dingen aanhalen maar dit is al voldoende stof om aan te tonen dat, als er veranderingen komen, er ook vindingrijkheid moet zijn bij de economische medespelers, en men bestaande klassieke patronen en logaritmen zal moeten herdenken of uitvinden.

Wij, als Business Clusters, geloven erin, en we hopen dat we anderen die deze tijden willen gebruiken om inventief /innovatief opportuniteiten aan te wenden, kunnen helpen en bijstaan.

 

Laten we er de moed en het vertrouwen in houden.

 

Rik de ridder Oktober 2020